Kaldır ürkek yüreğini çocuk !
Toparla sarsılmış cesaretini,
Girme çıkmaz sokaklara !
Koş Bulutlara ağırlaşmış bedeninle...
Nasıl olur? bu kulaklarımı sağır eden sessizlik ?
Kaldır nazlı yüzünü arşa,
Baksana semaya,
Belki bir umuttur tezahür
eden sana.
Kapılma hüzüne çocuk!
Karamsarlığa iltica etme!
Çek gözlerindeki sisi,
Hayallerinle ört karanlığı...
Yık içindeki barbar kavimleri
Kurut sadrındaki
kök salmış vehimleri
Def et ! İçindeki buhranı
Getir zevali ruhundaki kasvete
Aç Semanın bab-u huzurunu,
Uzan yedi tabaka özgürlüğe..
Uçur uçurtmayı düşlerinin mavisine...
Arama özlüğünü ırâkda
Çocuk uyan benliğine,
Özünü özümse..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.