KADİM ŞEHRİN ENDEMİK ÇİÇEĞİ / Samet YURTTAŞ


İliklerimde teninin ıslaklığıyla 
Yenilgimi bir kenara bırakıp
Suskunluğumu koyuyorum avuçlarına
Susmak bu kadar derin çığlıkken 
Ancak bu kadar susabilirim yakınında

Lisanına bir girsem
Aklının en boş anında 
Yüzünün güleç menekşelerine yağarım
Yağarım elbet gökkuşağının yedinci tonunda
Sevmek uzaktan güzel olmasa

Kırgınlığımdan değil boğuk sesim 
Biraz kederli az bir sitemliyim
Gözlerinde baharı görmek için geldim
Sen kadim bir şehrin
Endemik çiçeğisin

Ağlasan kanlı ay belirir gözlerinde 
Titrer dünya titrer kırlangıçlar titrer gece
Anneler hüzne bürünür evlerde
Bir yaşmak dolar boynuna imge
Sevmek ne kadar uzak bize 

YURTTAŞ yarını bekler yarınları da
Senin adını kazıdım buzdan satırlara
Göz ucuyla baktım sana ve güneşe ve denize 
Karanlık bir çökse mavinin göğsüne 
"İLK AY "ın ışığında çizeceğim seni göğe



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder