HASRET/Abdullah KAZAK



Sevince gönül derinden
Hasretin kor olup yakar beni
Ey sevdamın güneşi mahrum etme ışığından
Bu dünyam sensiz zifiri karanlıkta…

Yine kar göründü diyarı Erzurum’da.
İçimde bir yangın var adı hasretin
Hasretin dolunca çaresiz gönlüme
Gözlerim dalar soğuk ve buğulu camlardan
Uzaklara…

Sevdalım uzak diyarlarda kaldı
Güneş her gün doğar biçare
Ama kimin için?
Hâlâ benim güneşimi mi sorarsın,
Kaldı batıda
Memleketim, kıymetini bil benim güneşimin…

Salıver kokunu bahar rüzgârlarıyla… 
Yanaklarında açan güllerin rayihasını da
Seher vakti emanet et avuçlarındaki duana
Gönder umutlarımı…
Gönül ikliminden gönül iklimime bir meltem gönder
Adı sen olsun…
                                                                                                 ERZURUM 2013


***

GEL DE GÜLDÜR BENİ, BEKLETME EY YÂR










Serin olur yüce dağların başı
Dinmez oldu yaslı gönlümün yaşı
Her şeye değer yârin bir bakışı
Gel de güldür beni, bekletme ey yâr

Sevdasıyla çağlar akar ırmaklar
Gönül düşmüş derdine seni arar
Divane gönlüm kılmış sende karar
Gel de güldür beni, bekletme ey yâr

Bir gün geleceksin diye beklerim
Senin için günüme gün eklerim
Sen iste yoluna ömrümü sererim
Gel de güldür beni, bekletme ey yâr

Âciziyim elbet vardır, bir sözüm,
Sen gelmedin yollarda kaldı gözüm,
Senden vazgeçer mi divane özüm,
Gel de güldür beni, bekletme ey yâr
                                          

ABDULLAH KAZAK
Atatürk Üniversitesi/Erzurum


***

GÜL YÜZLÜ YÂRİN NEYİNE?

Gönül bağım olmuş viran,
Bülbül ötmez olmuş bir an,
Gönül bağım kurur her an,
Gül yüzlü yârin neyine?

Ömür geçer durmak bilmez,
Mecnun yanar sönmek bilmez,
Yârim gitti gelmek bilmez,
Gül yüzlü yârin neyine?

Herkese sorma Leylâ’yı,
Bilmezler kara sevdayı,
Yakardım sana dünyayı.
Gül yüzlü yârin neyine?

Âciziyim sözüm budur.
Diyemem dilim kurudur.
Geldi ömrümün sonudur.
Gül yüzlü yârin neyine?


ERZURUM 2013

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder