GİT İŞİNE / HİLAL EJDERHA


Süsleniyor bu şehir hüznümle
Ben yalnızlığıma dönüyorum
Anlıyorum bütün bu olanlar yalan
Nerden bilir ki insan?
Yaşamadan hikayesini
Ağlamadan gülmeyi nerden bilir ki?

Dağlar dumansız olmaz
Gönül bu yorgun hayallere hapsolmaz
Uzun bir yolculuk bu
Umutlara kelepçe vurulmaz

Vefasızlığın karanlığı çöküyor sokaklarıma
‘Git işine’ diye bir çığlık yükseliyor
Sokak lambalarının kalbi kırılıyor
Düşlerin boynu bükük kalıyor

Bizim işimiz…
Şiirlerin gözlerinde kaybolmaktı
Kitapların gönlünde huzura sarılmaktı
Ve pembe karların yağacağını düşlemekti

Topla bavulunu
Hadi gidelim işimize gönlüm
Umutlarımızı, hayallerimizi çıkın edip
Yağmurları da alıp gidelim      

                                              

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder