tercihlerimiz mi kaderimizdir
kader mi tercihlerimize tesir eder
yoksa
biz
ahret gününde mi
beraberiz
sözüm yaralanmışların değildir aynası
yaralayanı da tahtaya koymamışım
ruhumu gürbüz bir kısrak eyerleyeli
o at demiş oku
ben oku vurmuşum
değil oku atanı
sözüm demlenecek bir şey mi değil
ben mi boş vadilerde gezerim
ezerim insan hurdasını
kanı borsaya düşmüşse
sözüm hep bir askıda bırakır adamı
neredeyim nasıl geldim buraya der duyan
ben sözümü söyledim söyleyeli bu yan
hiç kimsem olmadı
zaten sıla demek ayıp değil mi
bu gurbet içinde
çin’de değil
gurbet gurbet içinde
sözüm niye ulaşsın ki sana
sen yere düştün benim dizlerim kanadı
bana bıçak sapladılar sen ıh bile demedin
sana kurşun attılar siperdi benim göğsüm
beni öldürdüler sen ah bile demedin
sana değil
dönmeyecek olanadır sözüm
o ki güllerin çobanıydı
adamın hasıydı
hele bir hiddetlensin
gök onun rengiyle renklenirdi
o gülünce gülerdik o ağlayınca ölürdük
kılıçlarımıza hep onu yazmıştık
çadırlarımızda onun adıydı lambamız
her ne zıkkımsan ey
sana değil sözüm
bir ümmiyedir
ben bir ümminin gölgesinde değilsem
kıyamet neyimedir
~4.jpg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.