ARAMAK/Gün Sazak GÖKTÜRK

Uyanırken ebabiller mavi gökte…
Kuş ölür, yağmur durur, çiçekler solar ama arayış sürer.

Yağmurda bir kuşun sığınak aradığı gibi aradım seni
Bir yuva gibi aradım, yorgun, aç ve susuz.
Bir ağıtın çığırılışında aradım seni
Karanlıktan nuru yontar gibi aradım
Şahit, şu Ahır dağı, şu Maraş ovası
Yıkılan memleketim gibi aradım seni.
Bir aminin ardından verilmeyeni arar gibi aradım.

Bir kör gibi aradım sana gelen yolları.
İlk mektep çağında bir çocuğun,
Koşar adım, nefes nefese annesine koştuğu gibi,
Gizlenirken kaybolan evladını bulan,
Annenin tebessümünü arar gibi aradım.