Acımsamalar/Ferhat Altun

Mehmet YAŞAR'a

I

bugün sokağın başında durdum

sandım ki  kabrimin başında durdum 

zaman bir berzah gibi sarmıştı beni

gözümün en kanlı yaşında durdum

II

şol cennetin ırmakları 

akar allah deyu deyu

dilinde sızlayan küçük bir çocuk

başı maraşlıydı yüreği antep

ruhu medine'ydi ruhu medine'ydi ruhu medine

coşkun bir at gibi urfa önünde 

bir o vurdu gavuru

bir de ben vurdum

III

şu dağları delmeli un edip elemeli 

içerim kan ağlıyor yârimi görmeyeli

diyen bir adam

gördüm 

sesi urfalıydı 

tüfeği antep

kalbi mekke'ydi kalbi mekke'ydi kalbi mekke 

gördüm kanatsız varmıştı göğe 

bir o durdu dağlara

bir de ben durdum

IV

adam 

çocuk 

ve ben

üşümekten yapılma 

bir sokakta duruyorduk 

harfleri ters akan bir deftere

yazılıydı adımız

üşüyorduk

V -zeyl (eklentili acımsamalar)

dün gece mübarek beldeden geçtim

anteb'im taşına yüzümü döktüm

gördüysem pîrimi rüyada gördüm

dedi ferhat mısın yusuf mu nesin