TOZPEMBE / Büşra KIVRAK

Gizli bir hasret düğümlenir boğazıma 

Mevsim mevsim böler beni bir hıçkırık 

Gece bir hançer saplanır gökteki yıldızıma

Düşlerim ecel dağlarını kırık kırık... 

Oturur düşünürüm gecenin bir saatinde 

Tozpembe bulutlar üstünde gezerim 

Sonra birden kendine geldiğinde

Ağlamaya mühürlü şu ıslak gözlerim...

Dolu dolu olurum, ağlamak nedir

Gözyaşlarım kurumuş bir nehir şimdi;  çözemediğim bir bilmecedir 

Hayat kasesinden içtiğim bir zehir şimdi... 

 Ne gece belli ne gündüz 

 Bir lamba yanar durur tozpembe 

 Bir hayale kapılırım yollar dümdüz 

 Bir yanar dağ püskürür durur içimde...