Bir yaprak düşer toprağın kucağına,
Sessizce anlatır veda etmenin zarafetini.
Deniz, kıyıya fısıldar kadın şarkısını,
Dalgalar siler zamanın yorgun izini.
Güneş çekilirken dağların arkasına,
Gökyüzü boyanır kızıldan maviye.
Bir kuş kanat çırpar özgürlüğe doğru,
Sanki bir selâm taşır bilinmez bir hediye.
Durup dinlemek gerekir bazen dünyayı,
Rüzgarın sesinde saklıdır bütün sırlar.
Sakin bir limandır insanın kendi içi,
Oraya sığar en güzel, en masum yarınlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.