AKŞAM KADİFELERİ/Mustafa Alper TAŞ


Zor günlere geldik. bir dereyi besleyen pınarlara bakarken. o derenin dibinde güneşe karşı salınan yosunlara bakarken. içimizle yosunlar arasında dehşetli bir uyum oluşurken.

sıcaklarda çokça duran ve bedenini yoklayan adamlar oluyor, kadınlar oluyor. sorgusuz yaklaşıyorlar birbirlerine, serin evlerde kararmış gözlerini açıyorlar.

biliyorum, şapkasını çıkarıp göğe doğru bakanlara benziyor bu akşama doluşmalarımız. öyle tertemiz sürahilerden öyle ışıl ışıl bardaklara akan biziz.

böyle zamanlarda bir çiçeğimiz olsun istiyorum. ay ışığında ne yapacağını bilemez, şaşkın bir çiçeğimiz olsun, küçük konuşmalarımız için.

sokaktan geçerken tükenmiş emekleriyle genç genç adamlar, kapının kulağında simsiyah elleri, ekmekle sularlar hani yaşanan her yeri.

beyaz elleriyle kadınları, ceplerine dolan çocuklarla oynar ve yemeği karıştırırlar. çok karanlık bir kadifeyi alamayıp beğenir gibi.

çünkü günün son ışığında pırıldayan atlar başlamıştır yukarda. nefeslerinde gezinen bir sabah var her an. geceleri çeşmelere koşan ve evin ilk sıcaklığında huzursuz. çocuklar var.

biz.

eskimiş bir bıçağın arasındayız.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme