Yalvarış / Mustafa Alper Taş



gökyüzüne doğru ayılan
şu göğsümdür yar onu

camıyla parçala günümü
soğuk dudaklarının

bir suya tut aklımı
pınarında tutuştuğum

ben dalını kurutan ağacım
canını veremeyen incirlere

bu talihimdir benim
seni gecede yitirdim

yolunarak perçemimden 
bir menekşeye benzetildim

kendinle sağla hikayemi
parıltılı hevesinle kes

duyma daha fazla ne olur 
eline dolanan sesimi



Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme