Sabahın dizlerinde uyurken bir anne
Güneş,
Pencere kenarlarına düşüyor önce.
Ve orada uyuyan kuşlara,
Çiçeklere düşüyor.
Çiy düşüyor ayaklarına,
Yeni doğmuş bir çocuğun.
Çocuk güneşe yürür gibi
Başaklara yürüyor,
Onların güneş görmeyen gövdelerine.
Güneş annenin yüzüne düşüyor,
Toprağa düşen bir şey gibi
Bukleli saçlarına düşüyor,
Söğüt ağaçlarının gölgesi düşüyor evlere.
Çocuk dünyaya yeni düşmüş gibi
Güneşe yürüyor,
Annesine yürüyor.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.