GÜNEŞ ÇAĞI YÜRÜYÜŞLERİ/Samet YURTTAŞ

 












Sabahın dizlerinde uyurken bir anne

Güneş,

Pencere kenarlarına düşüyor önce.

Ve orada uyuyan kuşlara,

Çiçeklere düşüyor.

 

Çiy düşüyor ayaklarına,

Yeni doğmuş bir çocuğun.

Çocuk güneşe yürür gibi

Başaklara yürüyor,

Onların güneş görmeyen gövdelerine.

 

Güneş annenin yüzüne düşüyor,

Toprağa düşen bir şey gibi

Bukleli saçlarına düşüyor,

Söğüt ağaçlarının gölgesi düşüyor evlere.

Çocuk dünyaya yeni düşmüş gibi

Güneşe yürüyor,

Annesine yürüyor.

Ve güneşin adı uzuyor akşamüstleri

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.