GECE, ZAMAN VE KARINCALAR/Fatmanur ÇUKADAR


Yalnız bir akşamüstüydü
Mutluluktan bahsedilmezdi belki
Bir yerlerde umut saklıydı fakat
Umut saklıydı karıncaların sırtında
İlerleyen akrepte

Sade bir geceydi
Saadet bir bardak kahvede saklıydı
Huzur damlıyordu deminden kokan çayda
Rüzgar elinden tutup uçuruyordu
Akrebe inat yelkovanı

Bir çığlık debelendi sabaha doğru
Yalnız bir akşamüstünün yaşlı yüzü olan
Sade bir gece
Korkudan akrebin gözleri büyüdü
Daha bir ağırlaştı karıncaların sırtında
Zamanı taşımaktan yorulan karıncalar
Gözlerindeki korkuya aldırmadan
İsyan ettiler tüm anılara

Çığlıklara çarpan rüzgâr fırtına oldu gecede
Fırtınalar akrebin ayağına dolanıp yol alıyordu geçmişe
O an çayın demi kahvenin huzuruna çıkıverdi
Mutluluktan bahsedilemezdi belki
Ama bir tebessüm gizliydi
Akrebin altındaki toz duman saklı yelkovan cesedinde.



3 yorum:

  1. Başarılar Fatmanur :)

    YanıtlaSil
  2. Vay çok etkileyici bir tarzda yazılmış bir şiir. Tebrikler Fatma hanım

    YanıtlaSil