KAPI / Fazlı BAYRAM

               


 ali dost’a








kapı
kutlu bir Cuma kapısı
kalu belada verdiği sözde bir adam
eşiğinde kapının
eşik dediysem iç eşik
eşiğin içerlek yanı
içilmiş çaylar belli ki vurulmuş söze
vurulup vurulup düşülmüş söze
Ali külü kalbime düşecek sigaranın unutma öyle sirkele

gölgemdir aydınlanan zemheri izli yüzünde
saçların incir yapraklarında yonca bile bile
öyle bir susuyorsun ki ali dost
patlayan kulaklarımızı karıncalar kemiriyor
parça pinik içimizdeki putlar sesinle
helvalar tuz kesiyor
sarp dağlılar
ve sevdalar kalıyor tertemiz
ellerin bunca müjdenin

beni tanımla gönlünde zerre olayım
nazar et en yok edici
ki var olayım
kutlu Cuma kapılarında
kendi sesim ol hüznünde erit gözlerimi

yankısı kördüğüm bu modernizmin
bu sana yalnız bana meydan boşlukları
sırma sahifeli mushafı bu mabedin
ya bas bağrıma bağrındaki kor yangını yanayım
ya bulduğum ıssız yollardaki her cevheri sen sanayım



Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme