DİYET / MELİH ERDEM


Anadolu Lisesi talebelerinin öğle arasında yemek yiyebileceği mekânlardan biri Bahattin Usta'nın Yeri'ydi. Öğrenci için lüks olsa da cep harçlığının büyük kısmını vermeye değer bulurduk. Buna rağmen oturacak yer bulması da güç olurdu. Harçlığımızı denkleştirdiğimiz gün öğle arasını iple çekerdik. Bahattin Usta'nın yolunu tutmuşken Arif tespihini unuttuğunu fark etti. Mehmet'le beraber tekrar okula gittiler. Ben de yer tutmak için hemen mekâna vardım. Kapı girişindeki boş masaya çörekleniverdim. Bu sırada garsonlar gidip geliyor, insanlar boş bir yer olsa da biz de otursak diye bekliyorlardı. Masada tek başıma oturmama yan gözle bakmıyor değillerdi. Bu sırada kırklı yaşlarda iki tane dayı bir anda oturuverdi masaya.

-Selamünaleyküm yeğenim.

-Aleykümselam dayı. Arkadaşlarım gelecek, dolu orası.

-Bana ne? Gelip otursalardı.

-Ortaaam(Ortağım) yeni nesli görüyorsun. Gelmiş oturduğumuz hesabını soruyor.

 İri yarı olan böyle deyince sinirlerim bozuldu. Bayağı zoruma gitti. Ama ses çıkaramadım. Dayılarım çeyrek kavurmalarını söylerken Arif ve Mehmet geldi.

-Selamünaleyküm.

Gene iri olan dayı;

-Aleykümselaaam! Bunlar mı lan arkadaşların? Gelin yeğenim iki sandalye çekin.

Arif sandalyeyi çekerken;

-Eyvallah dayı. Yemeği söyledin mi Ali?

-Söyledim.

Yaş olarak büyük olduğunu düşündüğüm, iri olan dayının "Ortaaam" diye hitap ettiği amca çok ses çıkarmıyor, taamını yiyip karnını doyurmakla, meşgul oluyordu. Bizim yemek epeyce gecikti. Garsonlara iki defa sorduk. Değişik bahanelerle hemen geleceğimi söylediler. İri yarı olan dayı ağzını üçüncü çeyrek kavurmasını yemek dışında bize laf söylemekle de meşgul ediyordu.

-Yemeğiniz nerde lan sizin? Aç kalmış yavrularıma bak! (Ağzı doluyken bir kahkaha) Benim oğlan olsaydı elli defa doyurmuştu karnını. Şunlara bak pısmış oturuyorlar.  Böyle giderse aç kalırsınız aç!

Bu lafların arasında biz birbirimizin gözlerine bakıyor içimizden topluca tövbe estağfurullah çekiyorduk.

-Ortaaam, geçen gün balığa gittik bizim oğlanla. (Beni göstererek.) Aha şu oğlan kadar balık tuttu.

Bir yandan durduk yere duyduğumuz moral bozucu sözlere bir yandan da yemeğin gelmeyişine epeyce sinirlenmiştik.

-Benim oğlan bunları suya götürür su içirmeden getirir. Suyu koklatmaz bile. Şunlara bak. Cin gibi olun cin! Gözleriniz fıldır fıldır olsun.

Dayı, tam bir ekmek kavurmayı mideye indirdikten sonra bizim yemek yenice gelmişti.

-Ohh! Bugün de doyduk çok şükür. Sen verdin biz yedik olmayan kullarına da ve Ya Rabbim! Hah! Yemeğiniz de geldi mi? Yiyin yiyin. Bari yemek yiyin de varlığınız bir işe yarasın. Ortaam yörü gedek.

Dayı masadan kalkarken yüzünde yemekten çok bize saydırdığı laflardan aldığı mutluluk vardı. Biz de sinir olmuş, hızlıca yemeğimizi yiyip derse yetişmenin telaşına düştük.

 Yemeğimizi bitirdik. Hesabı ödemek için kasaya vardığımızda ayrı bir şok yaşadık.

-Abi üç kebap dürümü. Borcumuz ne kadar?

-Sizinkiler ödendi.

Üçümüz aynı anda;

-Ödendi mi?

-Evet. Sizi ıslak havluyla dövülmüş gibi yapan dayı ödedi.

Biz daha dayıdan yediğimiz lafların etkisinden çıkamamışken bir de hesabımızı ödemesi bizde ayrı bir şaşkınlığa sebep olmuştu. Sessiz sedasız mekândan çıktıktan sonra bir ara sokak ortasında durup az önce biz ne yaşadık kahkahası attık. Katılırcasına gülüyorduk ama niye güldüğümüzü bizde bilmiyorduk.

 Bu mevzuyu "Dünyadaki tüm çocukların Emmisi"ne "Aynı 'Dedemin İstanbul’u' hikâyesindeki adam gibi Emmi!" diye anlattığımda;

-İşte o adam has Maraş'lı! Günün rehavetini stresini atmış, diyetini de ödemiş! diye buyurdu.



***
HÜSEYİN VASSAF EFENDİ’NİN 
GÜLZÂR-I AŞK’INDA HZ. PEYGAMBER’E HİTAPLAR

Devrinin âlimlerinden Süleyman Çelebi’nin doğum tarihi tam olarak bilinmemekle birlikte 1351-1364 (H.752-765) yılları arasında olduğu tahmin edilmektedir. Vefatı ise 1422 (H.825) senesindedir. 60 yaşında kaleme aldığı yaklaşık 600 seneden beri okuna gelen “Vesilet’ün Necat” isimli mevlid manzumesi, 1872-1929 (H.1289-1929) yılları arasında yaşamış olan Osmanzâde Hüseyin Vassâf Efendi tarafından Gülzâr-ı Aşk ismiyle şerh edilmiştir. Eserde Resûl-i Ekrem’in (ﷺ) hayatının yanı sıra bir müminin dîn-i mübini hakkıyla yaşaması hususunda önemli bahisler de yer almaktadır.

Eserin müellif hattı nüshası Süleymaniye Kütüphanesindedir.



Günümüzde ise H Yayınları tarafından neşredilmiştir.

Biz de müellifin eser içindeki Hz. Peygamber’e (ﷺ) olan hitaplarını listeledik. Tahlil yaparken 2013 senesinde yayınlanan 2. baskısından yararlandık.

               Cenab-ı risalet penah
               Dü cihanda melce’ ve penâhımız dest-gîrimiz velî ni’met-i âzâmımız
               Seyyidü’l Kevneyn
               Hz. Nübüvvet Penahî
               Nûrü’l-Hüdâ
               Menba’-ı Zülâl-i Mekârîmü’ atâ
               Füyûzât-bahşende-i zemîn ü zaman
               Mazhar-ı tekrîm-i Rabb-i Mennân
               Mahbûb-ı Hudâ
               Fahr-i cihân peygamber-i celîlü’ş-şân –‘aleyhi ezkâ’t-tahâyâ- ve salavât-ı bî pâyân
               Tal’at-ı tâb-nâk-ı Hazret-i risâlet penâhî
               Fahri kâ’inât eşref-i mahlûkât
               Vücûd-ı mukaddes-i risâlet-penâhî
               Hâtibün-Nebiyyin
               Fahrü’l mürselîn
               Kâfile sâlâr-ı enbiyâ
               Ser-sübha-î zümre-i mukaddese-i asfiyâ
               Şâfi’-i celîlü’l kadr-i müslimîn ve nûr-ı hidayet-bahşâ-yı ehl-i yakîn
               Âfıtâb-ı münevver-i sipihr-i risâlet ve gurre-i garrâ-yı ufk-ı nübüvvet
               Resûl-i kudsî-haslet -aleyhis’salât  ve’t-tahiyyât-
               Vilâdet-i ‘amîmetü’l-meymenet
               Resûl-i Ekrem
               Kâfile sâlâr-ı enbiyâ hâce-i her dü-serâ
               Şefî’-i rûz-ı cezâ
               Resûl-i Cenâb-ı Kibriyâ
               Nûru’l-Hakk-ı ve’l Hûdâ
               Muhammedeni’l-Mustafa
               Nebiyy-i Muhterem
               Mazhar-ı hitâb-ı Celîl-i levlâke ve sebeb-i icâd-ı arzın ve eflâk-ı Peygamber-i akdes-i ‘âli-şan ve Habîb-i Ekrem-i Rabb-i müst’ân Efendimiz
               Fûyûz-ı İslâmı ve tulû’-ı nûr-ı Hz. Seyyidü’l-enâm
               Hz. Resûl-i Rabbü’l-enâm
               Habîb-i Hudâ ve mahbûb-ı pesendîde-i Mevla
               Peygamber-i kudsiyyet-i iktirân
               Füyuz-ı Cenâb-ı perverdigârı ve tecellî-i envâr-ı Hz. Seyyidü’l ebrâr
               Mazhar-ı hitâb-ı Levlâk
               Bâis-i tekvîn-i arzîn ü eflak
               Şem’-i fürûzân-ı mihrâb-ı din
               Hâdî-i sübül-i selâmet-rehîn
               Nâşir-i envâr-ı Hûdâ
               Vâsıl-ı merâtib-i ‘izz ü ‘alâ
               Ser-nâme-i kudsiyyet
               ‘Allâme-i kitâb-ı mevcudât ve mefhar-ı güzîn-i kâ’inât peygamberimiz Muhammedu’l Mustafa
               Seyyidunâ ve Nebiyyunâ Muhammedü’l Mustafa
               Hâmid
               Mahmûd
               Munîr
               Beşîr
               Sâdık
               Emîn
               Reşîd
               Münîb
               Tâhir
               Mutahhar
               Şâfı’
               Muhtâr
               Nebiyyü’r-rahmeti ve’t-tevbe
               Mümtâz-ı asfıyâ
               Hâtem ve ‘âkıb-ı
               Şerefrâz-ı enbiyâ
               Seyyidü’l-beşer
               Sâhibü’l-beyân ve’l-hâtem
               “Nâci’i” küfr ü dalâl
               Hâşir-i yevm-i su’âl
               Nûr-ı mübîn- Mustafâ
               Arabî-i Kureyşî
               Haşimî
               Mekkî
               Medenî
               Mustafâ
               Müctebâ
               Münevver
               ‘Azîz
               Cevâd
               Kerîm
               Takî
               Şekûr
               Tayyîb
               Mutayyeb
               Şâhîd
               Mübeşşîr
               Münzir
               Mahbûb-ı güzîn-i Hudâ
               Şâfi’-i yegâne-i rûz-ı cezâ ser-sübhâne-i zümre-i enbiyâ
               Kâfile-sâlâr-ı etkıyâ ve asfıyâ
               Nâşir-i envâr-ı Hidâyet
               Misbâh-ı ‘âlem-efrûz-ı risâlet
               Hâce-i kâ’inât
               Zübde-i mahlukât ve mevcûdât
               Seyyidü’l mürselin
               Rahmeten lil’alemin
               Mesned-nişîn-i bârgâh-ı ıstıfâ
               Nebiyy-i ‘ulvî-secâyâ
               Rûz-ı meymenet-efrûzun şeref-i idrâk’i pîrâye-i serîr- nübüvvet
               Hâtimün Nebiyyin
               Fahr-i ‘âlem ve Efdal-i enbiyâ-yı mükerrem
               Menkâbe-i vilâdet-i seniyye-i Hz. Peygamberî
               Nezd-i celîl-i Cenâb-ı Muhammedî
               Nutk ve dehân ve lisân ta’dâd-ı fezâ’il-i Resul-i Ekrem
               Mahbûb-ı Kibriyâ
               Mergûb-ı enbiyâ -‘aleyhi ekmelu’t-tahâyâ
               Eşref-i mevcûdât ve ekmel-i mahlûkât
               Nebiyy-i Ekrem ve Erham
               Huzûr-ı fâ’iku’n-nûr Hz. Risâlet-Penâhî
               Cenâb-ı Risâlet-me’âb
               Nebiyyü’r-rahme Efendimiz
               Cemâl-i enver-i Muhammedî
               Resûl-i zîşân
               Güzîde-i benî-Âdem Efendimiz
               Akl-ı küll
               Genc-i usûl
               Muhabbet nûru
               Cenâb-ı Habîb-i Kibriyâ
               Nûr-ı Mübîn Hak Te’âlâ -‘aleyhi ekmelu’t-tahâyâ- Efendimiz
               Mahbûb-ı Celîl-i Sübhânî
               Sebeb-i hilkat-i eşyâ
               Bâ’is-i âferînîş-i dünya ve mâfihâ
               İllet-i gâ’iyye-i kâ’inât
               Kabl-ı ez-îcâd-ı Âdem Hz. Fahr-i ‘Âlem

Hüseyin Vassâf Efendi “Hakîkat-ı Muhammediyye’ye Verilen Nâmlar” başlığı altında 23 adet nâm sıralamıştır.   (117-140)

Hakîkat-ı Muhammediyye’ye Verilen Nâmlar

               Mir’ât- Hazret
               Rûh-ı a’zam
               Nûru’l-Muhammedî
               Rûhu’l-ervâh
               Sırru’l-Muhammedî
               ‘Arşü’l-ekber
               Âdemü’l-evvel
               Ebu’l-ekber
               İnsânu’l-kâmil
               Sırru’l-esrâr
               İnsân-ı ‘aynü’l-vücûd
               Şeceretü’l-asl
               Beytu’llah
               Beytu’l-izze
               Beyt-i evvel
               Mescid-i Aksâ
               Âdem ve mülk-i mağrib ve ‘arş-ı ‘azîm
               Kalem-i âlâ
               Dürretü’l-beyzâ
               Deryâ-yı bî-pâyân
               Bahr-ı a’zâm
               Sırru’llâhi’l-a’zâm
               Bâbu’llâhi’l-a’zâm


Burdan sonrası Hüseyin Vassâf Efendi’nin Resûl-i Zîşân’a (ﷺ) hitaplarıyla devam etmektedir:

               Tohmu’l-vücûd
               Sultânü’l-kevneyn
               Hz. Resûl-i müctebâ -‘aleyhi ekmelu’t-tahâyâ-
               Şefî’-i rûz-ı cezâ
               ‘Alâ-tarîki’l-istizâh Nebiyy-i muktedâ -‘aleyhi ekmelu’t-tahâyâ-
               Güzîde-i benî-Âdem Efendimiz
               Câmi’-i ‘ulûm-ı evvelîn ü âhirîn sultân-ı ‘ilmi ledün
               Resûl-i mübeccel ve cümle ‘ulûm ile mükemmel olan Nebiyy-i Muhterem Efendimiz
               Nebiyy-i Müfahham
               Emîn-i Hudâ
               Mahbûb-ı Ekrem
               Seyyidü’l-ümem
               Cenâb-ı Nebiyy-i Hâşimü’n-neseb
               Sultânü’l-enbiyâ -‘aleyhi efdâlu’t-tahâyâ-
               Burhânü’l-asfiyâ
               Nûrü’l-Hak
               Mahbûbu’l-halk
               Huzûr-ı hazret-i seyyidü’l-ebrâr
               Sultân-ı her dü-serâ
               Zât-ı hazret-i Peygamber
               Zât-ı pâki Ahmedîye
               Hz. Mahbûb-ı Kibriyâ
               Berekât-ı muhabbet-i Resûle’llâh
               Rü’yet-i cemâl-i Muhammedî
               Mahrem-i kurb-ı Hudâ
               Şeî’ül-müznibîn
               Server-i ‘âlem
               Zât-ı pâk-ı server-i enbiyâ
               Seyyid-i ‘âlem
               Sultân-ı Serîr-i Murâd
               Sebeb-i îcâd-ı kâ’inât -‘aleyhi ekmelu’t-tahiyyât-
               İlm ü fazl-ı Resûl-i zî-şân
               Sened-i etkıyâ
               Şefî-i Kerîm
               İki cihan fahrı Nebiyy-i Hâşimî-i Kureyşî
               Sâhib-i şefâ’at-ı uzmâ -aleyhi efdâlu’t-tahâyâ-
               Matla’u’l-envâr-ı cûd
               Kâffe-i enbiyâ-yı ‘izâm
               Safvet-i risâlet-penâh
               Menbâ’-ı zülâl-i ni’met
               Vücûd-ı pür-sûd-ı risâlet-penâhî
               Matla’-ı şeref-nâme-i risâlet
               Cevher-i girân mâye-i zât
               Sâhibü’l-Kur’ân ve zü’l-fazl ve’l ihsân
               Peygamber-i ‘âli-şânımız
               Zât-ı Kudsiyyet
               Simât-ı risâlet-penâhîsi sebeb-i îcâd-ı dünyâ ve mâfihâ olan hûrşîd-i kâ’inât-pîra-yı hidâyet ve selâmet
               Şefî’-i ‘âlî-i rûz-ı kıyâmet
               Sırr-ı seciyye-i ehl-i yakîn
               Mübelliğ-i mekârim-i peymâ-yı dîn-i mübîn
               Kâfile-sâlâr-ı zümre-i enbiyâ ve pişvâ-yı silsile-i mukaddese-i asfiyâ
               Nûrâniyyet-bahş-ı zemîn ü âlem-bâlâ
               Peygamber-i celîlü’l-menkabet
               Resûl-i müctebâ-yı kuddîs-i haslet (Muhammedü’l-Mustafâ) -‘aleyhi ezkâ’s-salavât ve’t-tahâyâ-
               Mazhar-ı hitâb-ı ‘izzet-i Cenâb-ı Mevlâ
               Nebiyy-i ekrem ferhunde-likâ
               Cenâb-ı sâhib-i nübüvvet
               Sâhib-i sa’âdet
               Ulviyye-i nûraniyyet-efzâ
               Necm-i fürûzân-ı hüdâ
               Mahrem-i esrâr-ı isrâ
               Âyet-i rahmet-i Hudâ
               Umdetü’n-nebiyyîn
               Ser-tâbiş-i Nübüvvet -‘aleyhi ekmelu’t-tahâyâ-
               Bâ’is-i kevn ü mekân
               Gül-i gülzâr-ı vefa’
               Sultân-ı hüsn ü ân
               Mihr-i vücûd-ı sa’âdet-nümûd
               Mefhar-ı Mevcûdât
               Sâhibü’ş-şefâ’a “sâhibü’l-makâmi’l-Mahmud” şefi’ul-müsfi
               Sâhib-i şefâ’at-i ‘uzmâ
               Şefî’un ‘ale’l-umme
               Hayrü’l-Enâm
               Vücûd-ı zî-cûdu on sekiz bin ‘âleme rahmet
               Menba’-ı zülâl-ı ni’met ve şefâ’at olan zât-ı ma’âlî-sıfat-ı Mustafavî
               Mazhâr-ı hitâb-ı levlâk olan a’refü’l-enbiyâ
               Mahbûb-ı mergûb-ı İlâhî zât-ı celîl-i risâlet penâhî
               Şefî’-i ‘usât-ı ümmet
               Menba’-ı zülâl-ı rahmet
               Vücûd-ı pür-sûdu on sekiz bin ‘âleme ni’met olan tabîb-i haste-dilân Resûl-i zî-şân
               Âfıtâb-ı semâ-yı şefâ’at
               Peygamber-i sütûde-girdâr
               Zât-ı ma’âlî-sıfat-ı risâlet-penâhî
               Senedü’l-‘âcizîn
               Sultân-ı iklîm-i risâlet





***
HAYIRLI GECELER



Herkesin bilmem kaçıncı rüyalarını gördüğü vakitlerdi. Valideyle paşam ise uyuyordu. Eminim ki paşam bana kapıyı açmadan önce nasıl horluyorsa, ilk yattığından beri sıcacık ettiği yatağına şu an tekrar girdikten sonra da aynı şekilde horlamaya devam ediyordu. Bu istikrarını hiç bozmadı. Sabah sınavım varsa gece ders çalışırken fon müziğim, sabah namazına kalkmak için alarmım olsa dahi bu horlamanın bir süre sonra çileden çıkaran bir işkence olduğu aşikâr.

Emmimin kitabını hayretler içerisinde bitirmemin ardından hemen kırmızı kapaklı kitabı okumaya başladım. Gecenin sükûtuna jilet darbesi çeken fon müziğim eşliğinde kitap okurken, paşanın telefonunun alarmının sesi aynı keskinlikle fon müziğime son verdi.

Paşa teheccüdü kılıp ardından yarı uyuklayarak yapacağı ders için uyandı. “Niye bu saatte uyanıksın?”  diye bana hafif bir fırça darbesi attıktan sonra daha ileri gidip valideyi uyandırmasın diye kırmızı kapaklı kitabın daha ilk sayfalarındayken okumayı bırakmak zorunda kaldım.

Başucumun hemen solunda duran sehpaya koydum ve uyuyormuş gibi yaptım.

O da kalktı lavaboya gitti.

Yeni uyanmışlığın verdiği sersemliğin etkisinde abdest aldı. Bu arayı fırsat bilip birkaç satır daha okudum. Yeni sayfaya geçmeden aklıma okumakta olduğunuz bu satırları kaleme dökmek geldi.

Defterimi elime aldım.

Sonrası hayırlı geceler…




2 yorum:

  1. Yazınızın devamını beklerim, çok beğendim.Kaleminize sağlık.

    YanıtlaSil
  2. İyi bir tahlil olmuş fakat Hz. Peygamber'e (ﷺ) yapılan hitapları anlamakta güçlük çektim. Bir başka yazınızda hitapların günümüzdeki karşılığını da yazmanızı dilerim.Kaleminize sağlık.

    YanıtlaSil