MÜSLÜMAN GÜNLER/Mustafa Alper TAŞ













kimin baharını yaşıyorsam artık vazgeçtim
kendime bir yol açıyorum tırnaklarımdan bil
seherin karanlığı hançerleyen
ve ölmemiş gibi hiç kimse
o soğuk cami avlusunda
taranan saçlarını düşün
imanlı kimselerin

onlar fırlattı benim yüreğimi bu ıssızlığa
iki elim yakalarında
bil

çılgın ışıklı bültenlerinde akşam
bir sofra sonrası yemişidir
uslu ve akışkan 
vakit
borazanlarını saklar onları gördüğünde
çekiçlerini gezdirir 
kımıltısız mazlumların ciğerinde
zulmü
kıpkırmızı bir gülü çiğneyerek seyreden 
mazlumların

(kızıl güller dizlere iyi gelir)

çünkü vasıfsız çiçeklere 
çekilmiş bir fiyattır kahkahası 
dindar kardeşlerimin
verilmiş bir hesaptır kulaklarında çürüyen
dudakları
gerçek dünyaya
muhterem sabahların çeşmesinde 
kaynar kaderleri muhteşem oyuncaklar için

hicretsiz bir gömleğin ütüsünde
ihtişamlı tarihleri 
hakkımı helal etmiyorum
bil

çünkü boğulan bebeklerin 
parmak izlerinde meleklerin gazabı
çünkü inanıyorlar nasıl da ebu lehebe 
ve ona söz verilenlere
müslüman kardeşlerim
dokunurken balkondaki domateslere

kalbim kaldırmıyor böyle şeyleri
çok şükür onlardan değilim

biliyorum haksızlık diyeceksin
dudaklarının kenarına yerleşecek
o buğulu savaşı dalgalarla gemilerin
dağlarla ve nehirlerle boğuşan 
hasretleriyle kızışan 
o hayret sabahlarını getirmeden 
vazgeçmeyeceğim



Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme