MALUMATI MAHKÛM KALAN RUHUNA HİTABEN/Sadık ÖNKALALI

Gri rengine siyah çalmış hayat. 

Aklıktan yoksun, çaresiz, bir başına, 

Bedelsiz sandığın bu yaşam.

En ağır külfetin, yalnızlık nakşetmiş ruhuna.

Ve kalırken kaderinle bir başına,

Ağlayışlar unutturmaz yaşananları,

Sızın sızmaz oldu ruhuma. 

Hissetmez olduğum kadar seni,

Beldemin sana ayrılan toprağı, 

Hiç olmadığı kadar çorak.

Ne su tutar artık onu ne bir bakmak,

Ne de senin adını toprağa kazmak.

Tutmaz gayrı göğe, dağa, taşa,

Sevgini yazmak.

En makulü bu olur, senin yalnızlığa yaptığın gibi susmak.

Belli, bilirim ki konuştuğunda kelimelerin suskun,

Akan gözyaşın sana vurgun, biraz da yorgun,

Kimsesizliğinle ahvalin durgun, biraz da solgun,

Neydin be ilk zamanlarda da şimdi ne oldun? 

Bunca zaman sustun da sonunda kustun.

Sabra erdikçe muradın da geçinen bir kuldun.

Sen, aslında, yitip bitemediğin engebeli bir yoldun. 

Durduramadığın yasaklarının en büyük kefaletini,

Ödemiş kasvetinde, yalnızlığın bir bir.

Tahminim, tininde yaşadığın sefaleti,

Haris bırakır bir başka kişi,

Var ya o! Hani senin iliklerine işlediğim,

Ruhuna dokuduğum o manevi,

İşte o öyle bir şey ki, asla yoktur eşi,

Sanma ki sakın var benzeri!

Sandığın anda, işlersin bir yasak daha!

Dokursun gri rengine bir siyah daha! 

***

TÜRKÜN CEFASI HAK DAVAS











Can acısı canlar gider bir bir...
Her milletin sefası bin, Türkün cefası bindir.
Kılıç olmaz , dövülmez ise demir.
Her milletin sefası bin, Türkün cefası bindir.

Bu cefa Rabbinden Türk'e verilmiş büyük bir hediye.
Bir Allah kulu diyebilir mi Peygamber cefa çekmemiş diye.
Lütuf'a sakın ola isyan edilmeye.
Her milletin sefası bin, Türkün cefası bindir.

İbrahim'i ateşe atan nemrut ! kâfir !
Halilullah'ın cefası, ateşte cennet bahçesidir.
Kafirin sürdüğü sefa giderken bir bir.
Her milletin sefası bin, Türkün cefası bindir.

Haksız sefaların sonu hep hezimet
Haksızlık yerine milletime cefa yeğdir.
Durmaz Türk sürer hak yolunda hizmet.
Her milletin sefası bin, Türkün cefası bindir.

O cefa ki bizlere kutlu tek dava
Türk'ün kararı keskin, inancı birdir.
Cihan dar gelir "Allah Allah" nidalarıyla
Her milletin sefası bin, Türkün cefası bindir. ***HALEP SOKAKLARI















Yabancıydı mutluluk halep sokaklarına. 

Sıcak evlerinden muzdarip,

Nerde bir sıcak lokma ?

Evlerinde yanmaz sobaları,

İçlerinde tutuşmuş sobanın korları,

Ağlar minikler  çocukluk  uğramaz oralara.

Annesini kaybetmiş küçüğün gözyaşları,

Feryat mı? Figan mı?  Anlatılmaz yaşadıkları .

Kelimeler yitirilmiş oralarda,

Hayatına köşe kapmaca oyunları,

Döner durur Halep sokaklarında.

Ne yapacağını bilmez oranın halkı,

Kırmızı renge bürünmüş Halep sokakları,

O renge mühür olacak ay-yıldız !

Çıkartılacak bir bir  mazlumun ahı. 

Kökünden kopacak maşayı mesken tutan el

Dayan mümin kardeşim dayan,

Halep’in belinden çıkacak o yel .

Subhane rabbiyel aliyyil alel vehhab nidalarıyla duanı et .

Kulların yalvarır Yarab Halep'e Rahmet.

Kulların yalvarır Yarab Halep'e Merhamet.


***
VATANDAN BATAĞA














Sanma Türk'ün Töresi unutulur,

Unutulursun sandığın anda.

Yapma mazluma zulüm,

Türk'ün tokadı dört bir yanda.

Satma paha biçilemez kendini,

Biçilen ruhun dikilmez sonra.

Atma tohumuna nifakı,

Ararsın kaybettiğin aklı mumla.

Susma vatanına kirli emellerde her kimse,

Sular taşar sen sustukça

Katma haksızı haklıya sakın,

Kattığın zehir olur, ekmeğinde maya

Durma varsa Hak dışı eylem,

Rabbim yanındadır Hak yolunda.

Susturulanlardan olursan eğer 

Ne evlat, ne ana, ne de baba,

Bir bakmışın haktan muzdarip olmuş meğer 

Eş, dost, akraba!

Maşanın ucu kor tutuşu serin.

Türk’te inme gerçeği derin derin.

Türk'ün en büyük düşmanı senin,

Sattığın, o ucuz karakterin ...

***
SEN YOKSAN












Sen yoksan eğer ben de yokum

Sen yoksan eğer, içim sıkışır

Duygularımdan geçen ruhum kırışır

Karalanır bahtım, görülmez hülyalı deniz

Ufkum lanetim olur, her yeni doğan gün gibi

Sen yoksan eğer, gözüm bilmez 

Gönlümün görmediğini gözüm görmez

Kör olurum aklım ermez

Tükenmekte olan izmaritim sönmez.

Sen yoksan eğer, aşk üç harften ibaret

Sevgim, sevene ihanet

Yaşamak bana her an eziyet,

Eylemişim bir kere seni kendime meziyet.

Sen yoksan eğer, hayallerimin ziyneti gider

Gidenin yerine, gelir keder.

Senin yokluğun, beni sürükler

Kim bilir belki şimdi, belki sonra

Herkesin gideceği yere,

Erken giderim ben bu yolla

Görür müyüm seni gözünde yaşla

Farkına var ve ellerine bak sevgili

Boşken aramayasın sakın beni.

Kıymetini bilmediğin günden beri

Geri dön deme sevgili, dönemem. 

Vakit daha erken, zamanı yen 

Benim yolum sen, hasretim sen, özlemim sen

Satırlarım da sen, ömrümde sen, yaşama arzumda sen

Sen yoksan eğer, düşün sevgili, artık var mıyım ben.

BİN DOĞRUYA BİÇİLEN BİR YANLIŞ/Fazlı BAYRAM

kardeşlik yalanlarınızı nasıl örtbas edeceksiniz

artık inanmıyorum

biraz da doğru söyleyin

menfaat deyin mesela

ben de inanayım herkeste inansın

şimdi beni biraz yalnız bırakın

bir müddet ara vereceğim çok karıştı her şey

hatta şair diyenler bile var artık

bir barbarlık var bu işin içinde

hurdacı akıllı adamdır

iş görecekleri tamir eder

satar dört katına

azarlayıp azarlayıp attıkların var ya şair

kırıp kırıp kalplerini geçersin ya sen

işte armağanın tam da bu olacak

bu çirkinliklerin daha kaç kere maskenden düşecek

arkanda bu kadar kırık kalp varken

sen bu yolda duramazsın efendi

RENK/Mustafa Alper TAŞ

kendi baharıyla
bu camlar boyunca saçlarının gölgesi
savrulan suların serinliği
öyle bakıyorsun
darılmış boyunlarıyla
kuşların

kalbini biliyorum
ötede bir telaş

yolumuzda budanmış
dağ ölüleriyle
daha ne kadar kalırız
bir ses duyduğumuzda
şarkılarla karışan biz

o kesik anında
işte mavi bir duvarı var
ölümün.

"AŞK BİR YALNIZLIK ŞARKISIDIR"/Hasan EJDERHA

ÇAĞIRMA BENİ EY SEVGİLİ 

Çağırma beni ey sevgili
Özlem ve umutsuzluk arasında kalmaktan bıktım
Uzak düşler gibisin hep uzak,
Söğüt yeşili gözlerin türkü gibi sıcak
Bakıp bakıp hep kendimi yaktım 

Çağırma beni ey sevgili
Sen dağ dorukları gibi asi ve yükseksin
Ben dağ yamacında yalnız mezar gibiyim
An olur hırçın rüzgârlar gibi esersin
Bense bir yağmur sonrası gibi dingin 

Çağırma beni ey sevgili
Bir gül ömrü kadar bile olmaz düşlerim
Sen yoz kentlerin yaldızısın
Ben saf köylerin sızısıyım
Ellerinde yarım kalır gülüşlerim 

Çağırma beni ey sevgili
Senin anlatacak anıların olur
Benimse anlatamadığım yürek sızıları
Uçurum kenarı çiçek, netameli rüyasın sen
Sana neşeli an, bana acı yarın olur 

Çağırma beni ey sevgili
Gülüşlerimizi paylaşamadık hiç, bilirsin
Yaşayamadıklarımızı biriktiremem artık
Aşkın yalnızlığımı çoğaltıyor hep
Sen yaşanacak değil söylenecek şiirsin 

Bu şiiri size, Durdu GÜNEŞ'in "AŞK BİR YALNIZLIK ŞARKISIDIR" şiir kitabından sundum. Fark ettiniz değil mi ne dediğimi. "Durdu GÜNEŞ'in şiir kitabından" dedim. Niye buranın altını çizdiğimi anladınız değil mi. Durdu GÜNEŞ'i mizah ile biliriz.:

MEMUR OLDUĞUMU KİMSEYE SÖYLEME
BİTKİLERLE SOHBET
EMEKLİ MEHMET EFENDİDEN FIKRALAR

Can GÜNEŞ imzasıyla:
AŞK İNSANI KOMİK YAPAR
BEN HAKİMİM MASUM BEY
HAYVANCA ŞAKALAR

AŞK ÜZERİNE ÇEŞİTLEMELER Kitaplarından bazıları. Hepsi mizah, hep mizah. Gerçekten mizah konusunda dönemine adını şimdiden yazdırmıştır Durdu GÜNEŞ. Hem mizahının kalitesi, hem fikri yönü, hem de mizah ve kültür geleneğimiz açısından mizahımız için hem yeni bir nefes olmuş, hem de kendine ve bu millete özgü yeni bir çığır açmıştır.

"AŞK BİR YALNIZLIK ŞARKISIDIR" gibi güzel bir şiir kitabını konuşmak üzere başladık, mizaha kaydık. Elbette konu Durdu GÜNEŞ olunca şansınız yoktur elbette. Durdu GÜNEŞ, o mizah üretim merkezi gibi hep üreten Durdu GÜNEŞ ve şiir. Açık söyleyeyim ve hatta itiraf edeyim. Mizah ile bunca hemhal olduktan sonra Durdu GÜNEŞ'in adıyla şiir kitabı denince çok şaşırmıştım. "Eh canım benim de bir şiir kitabım bulunsun" babından bir şiir kitabı gelmişti aklıma. Bu arada yakından bilirim durdu Güneş'in şiirle alakasını ama o yıllar önceydi. Mizahta bunca yol almışken, şiirin taa arkalarda kaldığını düşünüvermiştim. Şiirleri okuyunca bunun böyle olmadığını anlamakta gecikmedim. 

Kitabın bir güzel özelliği daha var ki! Kitabın kapağını, Gurdu GÜNEŞ'in kızı sevgili yeğenim Bengisu GÜNEŞ yapmış.  

"ÇAĞIRMA BENİ EY SEVGİLİ" şiiri ile başladık. Seslendirilmiş şiirinin kaydını sunacağım sizlere.

Durdu GÜNEŞ mizahta da şiirde de eğip bükmeden söyleyen bir şair ve mizah ustası. Mizah kitaplarında Durdu Güneş'i okurken hem duygulanacak, hem düşünecek hem şaşıracaksınız. Biliyor musunuz, şiirlerini okuyunca da bu duygulara gark olacaksınız. Bazen nostalji, bazen tam gerçeğin ortası, bazen aşk ve bazen de üzüntünün, hüznün o kendine has tadını yaşayacaksınız.

Hadi Durdu GÜNEŞ'in bir şiiriyle noktalayalım yazımızı.

SÖYLE EY DENİZ! 

Söyle ey deniz!
Dalgaların neden böyle hırçın, neden köpürür
Kederden mi, sevinçten mi pek bilinmez
Sana bakan hep kendi kalbiyle görür 

Söyle ey deniz!
Neden bazen sessizleşir, durgunlaşırsın?
Bir şey söylemek ister ama söyleyemez gibi
Yoksa sende içinde gizli bir sevda mı taşırsın 

Söyle ey deniz!
Bazen suların ne güzel bulut olup yükselir
İmrenirim sana, ağır gelirim kendime bazen
İçimden, benim de hep bulut olasım gelir 

Söyle ey deniz!
Senin yüreğin bazen ısınır, bazen soğur mu?
Benim yüreğim hep sıcak, bazen dayanamam
Onu sana, ara sıra emanet versem olur mu? 

Söyle ey deniz!
Her vuslatın sonu hasret bileceğiz
Şimdi veda zamanı, bir gün kısmet olursa
Kaldığımız yerden devam edeceğiz 

AŞK 

Bir yakıcı büyü gözlerinde
Bakışların mızrak mızrak
Dolaşma kalbimin üzerinde
Nolur bırak 

Bilmezsin içimde kandil kandil
Duygular yanar, umutlar yanar
Bilmezsin bu gönül cahil
Birden kanar 

Sıralar arasında görünüşün
Bir ateş gibi içime dolar
Biçaresi olurum bu kızgın düşün
Rengim solar 

Bir duman olurum mısra mısra
Şiirlere sığınırım çaresiz
Sarılıp ölürüm kefen gibi sayfalara
Sessiz sessiz 

Sen bundan habersiz eğlencelerini
Sürdürüp zevk almaya bakacaksın
Kim bilir benim gibi nicelerini
Yakacaksın 

DURDU GÜNEŞ'İN KİTAPLARI

BEN SENİ/ Murat TÜRKMENOĞLU

Ben seni…

Loş odayı aydınlatan titrek mum ışığında,

Bir dolmuş durağındaki yalnızlığında,

Yağmurdan kaçıp saklandığın o saçak altında,

Bir çocuğa duyduğun sevginin sıcaklığında,

Ansızın karşına çıkan eski bir dost gülüşünde,

Beraber arşınladığımız yolların keyfinde,

Üzerine giydiğin hatıralar tadında,

Gözlerinde yanan umut ateşinde,

Yüreğinde kopan fırtınalar içinde,

Sus pus kaldığın anların hepsinde

Tüm bunların üstüne;

Adımı duyduğun an

Seni esir alan heyecanların

Tam ortasında, seviyorum...

BİR GURBET, BİR MİLİTAN, BİR SULTAN/Fazlı Bayram

gidiyorum gurbetim içimde gidiyor

şu zifiri sermayenin ortasında

karları papatyalar deliyor

kar bile şaşkın

döş cebimde hüseynî bir armağan

kalbimin sıcaklığında

armağan sultanımın

sultanım şaşırmıyor

ben bu ufak tefek cesedimle

dev cüsseli adamların karşısındayım

dokunsam yığılacaklar

resmî ideolojileri bir türlü aklım almadı

belki çok resmî geldiler bana

oysa hep sivildim onları izlerken ben

gurbet hep içimde gittim

içinde olduğumu da gurbetin çaktırmadım hiç

Nizam-ı Alem’i toplantı yapmak sanırdım

Bosna’da  Ezan okumakmış oysa

bir öykü vardı eskiden

evlenip de giden ağabeylerin gittiği ülke

o ülkede de var mıdır?

genç militanların vatan sevdaları

yoksa somurtkan bir virjinya kedisi midir?

gözlerinden erzak sağılan

tüm cümleleri yeniden gözden geçirelim

öykünün başlığı

yatağına kırgın akan ırmak olsun mesela

anlamıyorum kalayı geçkin kazanı

niye satıyorlar artık

yeniden kalaylatmak yerine

efendiler ben diyorum ki kısaca

nefislerinizin üzerindeki örtüler kalktı

sultanıma dönelim

gün doğmadan sıratıma doğduğunda sen

biliyorsun bu benim sınavım

baştan daha en baştan kaybettim sultanım

geliyorum yine içimde gurbet

gidiyorum yine içimde gurbet

bu sınavı kaybedeceğimi biliyordum

dayanamıyorum hasretine

dikkat !

şarbon mikrobu değil bu

militan şerbeti

civarda görülen tüm şüphelilere içirin

bu şerbet aşka devadır

kınadıklarımızı yaşamadan ölmeyeceğimizi biliyorsunuz

başka müşkülatı olan var mı?

…

başka müşkül müşkülden sayılmaz

öyleyse konu kapanmıştır.

GÖZLERİMİ MIHLADIM DUVARA/İsmail SAĞIR

Gözlerimi mıhladım duvara, resmini astım

Saniyeler zehir, kendimedir kastım

Camdan bakmaya alıştım dünyaya

Dil çıkardım içimdeki korkunç mumyaya

Niye ve niçinler başucu kitabım

Her gece uykusuz, buhranlara hitabım

Dertler, bir tespih, birkaç kâğıt, bir kalem

Kazanda kaynattığım ağulardan ibaret bir âlem

Can çıkmaz gecelerin bekçisidir bu saat

Uğultular, araba vızıldamaları kulağıma en büyük kabahat

Gündüz soframın kırıntısından yiyen kuşlar

Gece pencereme ziyarete gelseler, işte o vakit bir türkü başlar…

HANÇER / Şeyhşamil EJDERHA

Hançer yüreğimin ortasında

Derinden derine

Bir türküdür dilimde dolaşan

Bilmediğim bir türkü.

Rüzgârın terkisinde yol alan

Gözlerde yaş yok

Ağlama vakti bu an

Rüzgâr sinirli

Rüzgâr hırçın

Rüzgâr güçlü

Ben güçsüzüm.

Ses tellerimin peşinde

Dalga dalga yol alan gelecek

Gelecek  olan sevgili…

Boşluk, sadece boşluk

Hissetiğim anda ölüm

Bülbül olmasaydı anlamı neydi gülün

Elemim, kelamım, anlatılan hikâyem

Virgülle biten tek hecem.

Hissetmek nedir?

Gökyüzünde uçan kelebeği

Düşünceyi, namaz vaktini…

Hançer yüreğimin ortasında

Derinden derine

Bir türküdür dilimde dolaşan

Bildiğim tek türküdür

Seccademin üstünde yol alan…

                                               23/02/2014 01:50

                                               PAZAR

ŞEHİR VE HATIRALAR/Ufuk TÜRK

Evler kül yığınları uzaktan

Güneş vurunca moraran bir sahra

Bir şehir sensiz de oluyor işte

Toprak çekiyor suyunu saklıyor bahara.

Denizler akıyor şimdi penceremden güneşe doğru

Bir yağmur süslüyor göğü baştan sona

İkindiydi vakit ve göç vardı

Kimsesiz bir çoban gibi uzansam dağlara.

Dağlar hep göğsüme göğsüme vuruyor

Ağaçlar yontuyor bakışlarımı

Duvarda yarım camlı babamın kırık resmi

Şimdi beni eski bir oyuncağın hayali avutuyor

Karşıki dağda olmasa

Yaslamasam başımı o dağa

Duramazdım buralarda.

Her akşam dolunca bahçemize ezan

Babamın ‘akşam ezanında evde ol’ tembihleri gelir aklıma

Sonra kırdığımız camlar,

Annemin yaralarımdaki kumları temizlemesi bazen.

Ben, tam da burada

Bitirip sözümü geçip gitsem geceye

Alnımda kalemin izleri durur.

Çocukluğumun masum köylüleri,

Tarlalar dolusu ırgat ve at arabaları.

Eskilerden bir hatıra beni avutur.

Bir rüya şimdi üstüme üstüme geliyor

Korkutuyor beni kurduğum dünyalı cümleler

Düğüm atıyorum acılarıma ve sesime

Hayat son yumruğuyla yere seriyor.

Savaşlar var geceler boyu

Kurşun bir çocuğu vurur şimdi Suriye’de

Çocuk ki çağa dimdik durur gözleriyle

Çocuk ki uçurtma uçurtmalı bahçelerde.

Hançer lazım şimdi, kızgın bir hançer

Dağlayıp gecelerin en kara yerini kanatmalıyım!

                                         

                                        16 Şubat 2014/Iğdır

TOPRAĞIN OĞLU SUDOKU/Fazlı BAYRAM

yetişkin bir sızı dört yanda

dört buçuk ağızdan

ıslak kulaklarla bu çağrı

bu çağda bu çağrı

noktalanır bir şemsiye tepesinden

pıtır pıtır cim karınlarına

sen olmasan yeşil pardesömün

iç cebinde kalırdı bu mektup

yetişkinliğe atılan ilk adımdı bu çünkü

şu kalbimizi kanatan rozetleri

iliştirme vaktidir vestiyerlere derken

derken sıkıcı bir birifing

ve ardından ilk yetişkin tavrı beklerken

asma kilitlerden

Tanrı aşkı yeniden yarattı

ben de ilan ettim elit bir toplantının orta yerinde

dev bir biblonun ardında

son sigaralar söndürülürken

(ben olsam södürülenlerden birisi tütün olurdu o ayrı)

aşkı kuşananlar kahraman ilan edildi

şimdi başka bir yetişkinin

bu konuya ilişkin bir fikri yok

kan içindeyim.

MODERNİZME BİR GEDİK; SÜKÛT/Bekir BÜYÜKKURT

"Bu şiiri, hikâyeyi ben yazmalıydım ya da bu sözü ben söylemeliydim!" dediğimiz halleri belki de sıklıkla yaşıyoruzdur. Bunu adavet ve kin ile değil de, gıpta ve hayranlıkla ifade ediyoruz tabi ki. Lakin bendenizin asıl meramı neden ben yazmadım ya da ben söylemedim değil. Sükût eden insanları gördüğümde hayranlıkla seyreder ve 'neden bende bu güzel insanlar gibi sükût edemiyorum' diye içten içe kendime kızarım.

            MODERN ÇAĞ; VİTRİN ÇAĞI    

Her şeyin görüntüye yani vitrine göre değer kazandığı bir zamanda manayı ve içe doğru derinlik kazanmayı, yücelmeyi esas alan sükût, ehli haricinde anlaşılamayacak ve kıymeti bilinemeyecektir. Efendimiz (SAV)'in 'Ey iman edenler, ya hayır söyleyin ya da susun' Hadis-i Şerif'ini 'Söylersen hak söyle, söylemezsen sükût eyle' şeklinde ifade eden medeniyetimiz elbette sükûtu, boş ve malayani konuşmaya tercih etmiştir. Lakin günümüzde bu durum tam tersi bir seyir takip etmektedir. Yalan ve malayani olup olmamasına dikkat edilmeden karşıdakini konuşmasıyla etkileyen insanlar toplumda maalesef kıymetli görülmekte ve tercih sıralamasında ilklerde bulunmaktadır. Halbuki hakikat sırrına vakıf olmak, çok konuşmayla değil, sükutu kendine şiar edinmekle olacaktır.

            HAKİKAT OLMADAN SÜKÛT OLMAZ

Yaşadığımız hayat her şeyi tek boyuta hapseden paradigmalar silsilesi haline büründürmüştür. Bu durum hakkı esas alan düşünceden mahrum olmamızdan kaynaklanmaktadır. Önyargılar, düşmanlıklar, basmakalıp bilgiler, putlaştırmalar... İşte bu ve benzeri haller düşünceden mahrumiyetin tezahürleri olarak ortaya çıkmaktadır. Düşünceden maksat salt aklı ve modern malumat yığınlarını esas almakta değildir. Hak olan düşünce, eşyanın hakikat sırrına vakıf olmak ve hakiki tefekkür sancısının neticesinde sadrımızın genişliğince düşünebilmektir. Eşyanın hakikatine mazhar olan insanların mantık sakatlığından kurtularak hayret makamına yücelmesi, tefekkür rahlesinden geçerek sükûtu kendisine şiar edinmesi kaçınılmaz olacaktır.

            YENİDEN 'BİZ' OLMAK İÇİN SÜKÛT

İçimizde küllenen hakikat ateşini yeniden harlamak ve alevlendirmek için sükût etmeliyiz. Derunumuzdaki uykuya dalmış ve unuttuğumuz hakikat aşkını uyandırmak ve hatırlamak için sükût etmeliyiz. Modern aklın cerahatini, gönlümüzün saf ve temiz suyuyla tertemiz etmek için sükût etmeliyiz. Malumat yığınlarının tıkıştırıldığı, adeta birer çöplük haline getirdiğimiz beyinlerimizi modern cahiliyenin türlü afet-adetlerinden kurtarmak ve hakikat pınarıyla pir-u pak eylemek için sükût etmeliyiz. Bu topraklarda yeniden taşa ruh ve mekâna mana vermek için sükût etmeliyiz. Dünya sürgününde bir nebze de olsa sükûn bulmak için sükût etmeliyiz. Kalbi inkılâp, Muhammedi(SAV) ruh, hikmet ve merhamete 'Yeniden Bismillah' diyebilmek için sükût etmeliyiz.

Sükût ne de güzel yakışıyor insana,

Ve insanlğını kaybetmişlere tantana.

GÖZLERİM EMANETİMDİR SANA/Murat TÜRKMENOĞLU

 

Gözlerim emanetimdir sana,

Gülüşüm de,

Karanlık köşelerimdeki aydınlığım,

Düşlerimdeki o yemyeşil çınar ağacı,

Ve ağaçta sallanan o küçük çocuk,

Penceremden akan yağmur damlası,

Kitaplarımın içindeki o mis koku,

Annemin bana olan şefkati,

Babamın göstermese de bana olan o büyük sevgisi,

Emanetimdir sana.

Tüm bunların ötesinde

O içten, sıcacık, tertemiz, koşulsuz sevgim

Emanetimdir sana

Ay yüzlüm.

SEN GELİNCE SULTANIM/Hasan EJDERHA

Sen gelince

Kırk kuş, kırkı birden

Kalp yatağıma girip,

Tıkış tıkış dolduruyorlar

Sonra kıpır kıpır kıpırdayıp,

Âdeta beni öldürüyorlar.

Sen gelince oluyor bende ne olduysa

Nasıl dayanırım ben aşk buysa

Sen gelince cezbe çığlıkları içinde

Kuşlara karışıp gidiyorum

Kuşlarla olmak güzel de

Dağıttığın ateşten yoksun oluyorum

İçimde kuşlar kıpır kıpır

Geri dönüyorum

Ayrılınca huzurundan ateş sıfır

Küçük tepeleri aşınca sönüyorum.

Medet ya sultanım medet

Beni ceylanlarına çoban et

Aldıkları ateş ile dönerken millet

Benim ateşimi de gönlüme hapset

Sultanım beni de adam et

Pür-i perişanım efendim

Öyle zalim ki nefsim

Ancak sen olursun bana mukayyet

Medet ya sultanım medet.