GURBETİM / Dilara DEVECİ

Sibel Kök’e












Ben duydukça ismini
Yıldızlı geceleri düşlerdim 
Sen ise mânâ hakkını verir gibi
En yağmurlu günlerde 
Sokaklarda can leyla 

Ellerin umut,
ellerin buğday başağı,
Gülüşünde açılır nergis yaprakları.
Senin sesinde bahar
hem de isyan 
hem âleme ışıksın
hem de nisyan.

Geçen gün bir hasbihâlde
Bana sırlarını açtı leylaklar
“O bizi sever diye açarız bahçelerde,
onun bir bakışı bizi aklar.”

Duydum ki şenliğini katıp heybene,
hasreti bitirecekmişsin.
Bu İstanbul denen viraneye,
lütfundan pay düşürecekmişsin.
Bu avare kız çocuğunun,
gönlünü teselli edecekmişsin

Gel hadi 
Sen yere düşmemiş yağmur damlası
Ben kavruk ve çatlak gurbet toprağı
Geç kaldın
Hadi gel! 



Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme