İĞDE AĞACI / Hidayet BAĞCI










İğde çiçeğinde arıyorum huzuru
Sanki senin varlığına
Bir alamet arıyorum dokunduğun
Her yerde, sevdiğim bu çiçekte...

İğde ağacında geçiyor zaman...
Çocukluğum ya bu ağacın dalında,
Asılı kalmış olmalı...
Ya da gençliğim,
Bu çiçeğin kokusuna saklanmış...

İğde dalında sallanıyor ruhum!
Seninle neşe bulduğum bir ilk baharı
Doyasıya yaşıyorum...
Sonra sensizliğini yaşadığım
Bir son bahar matemi, sanki:
Saçlarıma düşen bir kar tanesi gibi
Ömrümden ömür alıyor...

Biliyor musun?
Bir öğrencim, seni hep bana hatırlatıyor...
Onun gülen gözlerinde görüyorum, ümidi...
Onun kaleminden okuyorum,
Seni ne kadar çok sevdiğimi...

İğde çiçeğim!
Sen her mevsim ya hep açmalısın
Ya da her ağaç,
Baştan ayağa sen olmalı...
Şimdi,
Gökyüzünden yağan her bir kar tanesi
Senin dalından saçlarıma düşen
Bir iğde kokusu gibi...


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder